Narsisten Sonra:Bu Bayramın Özelliği Garip Oluşu Mudur?

Öncesinde alınan bayramlık kıyafetler aynı sevinçle bekletildikten sonra mı giyilecek,saçlar yapılacak,müzik açılıp hazırlanılacak?..

Camiden gelen olacak mı eli öpülecek birileri bayram sabahı evimin kapısından geçecek mi?

Oğlum,belki..burdaysa yani.

Onun haricinde eskilerin de dediği gibi bayramı eve kim getirecek?..

Lanet olasıca adam..

Kapıda iki kız çocuğunun seni karşılaması bile tarifsiz güzellikte bir nimettir bilemedin..

Bu bayram farklı olacak,ben garip dedim ama bu gariplik belki de içimizin bir köşesinde öylece sessizce nefes alacak gün boyunca,özellikle ilk bayram günü boyunca..

Küçüğün henüz hiç bir şeyden haberin yok üstelik..

Babasının kendisinden babasını aldığından haberi yok..

Tanrım..

Belki çocuklarla yemeğe çıkarız..işten sonra geldiğimde çünkü çalışacağım bayram günü..

Kahretsin..

Hem annesiz hem babasız kalınır mı bayram günü?..

O.çocuğu..

Bu söz..

Son zamanlarda hatta nerdeyse bir ay boyunca dilime pelesenk oldu..her firsatta her anıda her hatırlayışta her öfke anında,içten içe kalben mırıldanır dilim..

Dik dur..

Dik dur diyorum kendime sonra..sakın kanama da,etrafın köpek balıklarıyla doluyken sakın kanama..

Bayram yaklaşıyor ve her zaman olduğu gibi iki buket çiçek alınır ananne ve babanne ziyaretine gidilecek mi gidilecekse nasıl gidilecek hiç bir fikrim yok..

Bayramın mahiyeti ve anlamı tamamen kayıp gitti ellerimden..eskiden bir çok şeyi görmezden gelir fikrimce düzeltmeye çalışırdım özellikle bayram öncesi yaşanan sorunlu günlerde.

Çünkü her özel günlerde bir sorun bir tartışma mutlaka meydana gelirdi.

Narsist özel günleri zehretmeyi sever.

Zehrederdi bu yüzden..

Ben toparlamaya çalışır suçlu veya hatalı olmasam bile özür dilerdim her seferinde neden?

Çocukların huzuru kaçmasın üzülmesinler bu denge bozulmasın diye..

Ah..aptalcaymış..ama o anda doğru ve olması gereken oydu gibi görünüyordu..

Sabah uyandığımda kendime sorduğum ilk soru şuydu:Herşey olabildiğince GERÇEK mi?..

Cevabım da keza bir tane ve kısacıktı:Kesinlikle gerçekti..

Bu yaşadığım gerçekti,içimdeki geçişler.öfkeler ve kanaatler,anbean sinirlenişim küfredişim ona hepsi gerçekti çünkü tepki devam ediyordu çünkü kopuş gerçekleşmiş ama görünmeyen iplerle onu bir şekilde sürekli tadilata sokan hep bendim oysa şimdi dikişler atttı ve sökük sökük olmaktan çıktı.

Herşey GERÇEK..

Narsist hariç tabi..

Öyleleri hiç var olmamıştır çünkü,kişiliği özü yoktur çünkü..ah çok iyi görüyorum bunu şimdi..

Bildiğin boş bir beden,ruhtan yoksun,vicdansız üstelik.

Yüreğimi bişeyler ısırdı şu anda sanki..