Boş Cüzdan

Para hesabıma henüz yatmamıştı.
Cüzdanım sessizdi.
Ama evim...
Bu hafta, sanki içine altın serpilmiş gibi ışıltılıydı.

Sıcaktı ışıklarımız temizdi yataklarımız,masadaki tabaklarımız doluydu.

Oturduk çocuklarla.

Dedim ki:
“Bu hafta biraz sade yaşayacağız.
Ama bu sadelik, bize huzuru gösterecek.”
Ne bağırış oldu, ne şikâyet…
Sanki evde biri düğmeye bastı ve her şey sakinliğe döndü.

Talepler azaldı,
Kelimeler yumuşadı,
Sesler şifaya dönüştü.

Birlikte makarna yaptık ama üzerine sevgi serptik.
Birlikte reels izledik gözümüzden yaş gelene kadar güldük ve kalper bir daha sarıldı.
Kısıtlıydık ama eksik değildik.

Faturalar gecikmişti ama biz birbirimize yine sarıldık.
Çünkü bu hafta...
Evin lideri, annesi, kadını, yüreği olarak sadece ben vardım ve dedim ki:
“Eksik param olabilir ama sevgim tam.”

Ve sevgili bloğum…
Bu hafta, benim en zengin haftamdı.
Çünkü ben az olanla büyümeyi,
Beklemeyle olgunlaşmayı,
Ve çocuklarımla birlikte bolluğun sadece para olmadığını gördüm.Ama en önemlisi bunu çocuklarım da gördü.