Narsisten Sonra:Düzensiz Düzen

Belki de iki ayı aşkın bir zaman oldu ,evim derin bir temizlik görmedi.

Üst kattan alt kattaki dairye taşındıktan sonra kişisel eşyalarımı bir şey dağıldı sanki,üst katı boyadım temizledim..şu anda çocukları mve teyze ile birlikte aynı ortamı paylaşıyoruz.

Uzun zaman sonra daha yakın ve birbirimizden daha haberdarız..

Bir alanın tadını çıkaran tek kiş ideğilim artık.

Ama düzensiz bir düzen içindeyim,yatağı eskiden teyzenin kaldığı odaya yerleştirdik,teyzeyi de küçük kızım ile aynı odaya yerleştirdik.

Büyük kızım ve oğlum da aynı odayı paylaşıyorlar artık.

Benim yine bana ait bir odam var tabii ki ama o kadar düzensiz ve boş görünüyor ki gözüme..

Boyamadım,kişiselleştirmedim,yoğun olarak çalışıyorum yetişemiyorum..

Düşüncelerim de dağınık içim de dağınık..

Bu yeni düzen içimin yansıması oldu sanki, toparlayamıyorum..

Düzenli bir temizlik yok düzenli yemek yemek yok düzenli bir sosyal hayatım yok artık..

Mevcut durum işim baz alınarak şekilleniyor..

Bayram bayram gibi değildi,Ramazan da öyle..İlkbahar geldi o meşhur ilkbahar temizliğini yapasım yok..

Halıları yıkamaya göndermek sobayı güzelce temizlemek cam kapı pencereleri silmek vs..nerdee..

Bu bir kopuş bir yeniden ayarlanma halidir..içimiz de dışımız da azıcık karışık bu yüzden..

Görünmeyen aile bağları artık gerçekten ne görünüyor ne de hissediliyor..

Ananne babanne dede baba,davranılması gerektiği gibi yakıştığı gibi davranmıyor..

O çabayı yine benim göstermemi istiyorlar veya artık umursamıyorlar kararlarımı..

Ne yaptığımızı önemsemiyorlar belki de..

Belki de full ilgiyi yine bizden bekliyorlar ama yok..

Benim bu insanlara bir şeyler öğretmeye tekrar bu bağları güçlendirmeye hiç mi hiç enerjim kalmadı..

Ben kendimi çekince aslında bu insanların o kadar da güçlü bağlar inşa etmedikleri gün gibi ortaya çıktı..

Evimdeyim,çocuklarımla,bu düzensiz düzen içinde..

Çalışıyorum,yetişebildiğim kadar evime bakıyorum,yemek hazırlıyorum işe gitmeden önce bir kaç talimat verip olabilenlerle yetiniyorum şimdilik..

İçimi hiç sormuyor kimse..halimi merak etmiyor..

Sanki bir el hayat ağacımı en tepesinden tutup kökleri havada kalacak şekilde söküp aldı toprağından..

Öylece savruluyor köklerim..kimse şu ağaca bir şekilde sahip çıkalım demiyor..

Dallarımda sadece bana ait olmayan kuşlarım olmasına rağmen..