Narsisten Sonra:Temiz Boşluk

İşe gidip geliyorum.

Pırıl pırıl bakımlı,her halim her hareketimde netlik var.

Bol miktarda da şaşkınlık ama sisli ruh halim gitgide aydınlığa kavuşuyor.

İşe gidiyor olmak ruh sağlığıma çok iyi geldi..

Evden çıkıp gerçekten birç ok anlamda bana fayda sağlayan bir şeyleri yapıyor olmak,başka insanlar ile iletişim ve etkileşim halinde olmak arada kafamı kendi sorunlarım veya sorgulamalarım ile değil de daha basit saçma derecede benim için anlam ifade etmeyen şeylere enerji harcayıp o yorgunlukla eve gelmek iyi hissettiriyor..

Eve girer girmez evin kokusu,ışığı,kızlarım,kedim..

Yorgunluk tatlılaşıyor,eriyor sanki onların yanında..

İyi olduklarını görmek,huzurlu bir şekilde yataklarında olduklarını görmek içimi huzurla dolduruyor.

Asla şikayetçi değilim,ne yaptığım işten ne de evde olmadığım saatlerden..

Kaygısız,olsa da olmasa da yaptığım pkanların dışarıdan umulmadık her hangi bir müdahalanein gelmeyeceğini bilmek büyük lüks..

Şimdilik böyle olsun..

Küçücük bir pınar gibi hissediyorum kendimi.

Kimsenin uğramadığı bir dağın yamaçlarında süzülüyorum,belki bir ömür kimse beni görmeyecek ama ben bir pınarım ve tek işim akmak çoşmak ve süzülmek.

Ve bu şimdilik bana çok iyi geliyor..içinde olduğum bu boşluk yavaş ama güzel adımlarla şekilleniyor.

Hiç bir durumu zorlamıyorum,hızlandırmıyorum,sorgulamıyorum.

Allah'ın benim için yaptığı plana güveniyorum,içimde kin nefret kötülük barındırmıyorum,intikam ile yanıp tutuşmuyorum.

Burdayım,yapmam gerekenleri yapıyorum ruhumla bedenim el ele yol alıyor..

İyileşiyorum.

Ne kadar nasıl bilmeden..bunu da sorgulamıyorum..geniş şeffaf temiz bir boşluk içindeyim ve süzülüyorum..

Bu güven dolu süzülüş bana huzur veriyor.

Allah'a güveniyorum.