Ruh Üzüntüsü

Bu vardı bende,uzun zaman üstelik..

Ne yapsan geçmeyen bişey.

Alternatiflere bana mısın demeyen bir hal..ne yapsan dedim ya,işte ondan..

Çoğunluğun veya toplumun istediği veya senden beklediği her şeyi yapmış da olsan,kariyer,aile,çocuk,bir ülkeyi bir köyü kurtarmak,kahramanımsı şeyler vs..

Hatta bir keşif bile yapmış olsan,büyüklerinden..yine geçmeyen bir üzüntü bu ruh üzüntüsü..

Çünkü niye..

Çünkü yaptıkların hep çevrenin beklentileri,insanların senden istedikleri,sinsilikle bazen de açık açık dile getirdikleri..

Sana yakıştırdıkları,kültürün,adetlerin dayattıkları..

Ama sen bir cancağızsın bu dünyaya bir kez gelmiş olan,biricik.

Senin de sana dair içinin bir odasında uyuyan hayallerin var..inkar etmene hiç gerek yok hiç girişme..

Herkesin içidne olur böyle şeyler ama bu ruh üzüntüsüne sebep olan şey ya kendi potansiyelini görmezen gelip ertelenmek ya da uzunca bir süre başkasının hayallerini inşa etmek gerçekleştirmek için kendini alet etmek..

Alet kelimesine kızma.

Erken ve yolun güzel bir noktasında potansiyelinin sana çığlık çığlık bağırdığını duyamayabilirsin,o yolun noktası ki istediklerini yapmak için her şey uygun ve müsait ama bir tek şey eksik gibi olur..

Farkındalığın..

Vakit esirdir ya bişeylere her zaman..her şey hazırdır ama vakit gelmemiştir,nasip olmamıştır daha olgunlaşmamıştır..

Elbette bir gün o da oluyor,ayın 14'ü gibi çıkıyor mu hayatının hiç beklemediğin bir anında,evet çıkıyor..

Geriye bakıyorsun duman önüne bakıyorsun sis,heybene bakıyorsun yetersiz..

Ne olacak bu durumda peki?..bu ruh üzüntüsü de kilo almış genişlemiş,boğuyor seni her taraftan yap diyor çabuk..çabuk!:.

İşte tam da o anda yapmalısın,içindeki o sesi işitmelisin.

Ne varsa gürültüye dair kapatmalısın,kamıyı camı,bacayı boruyu herşeyi..

O sesi dinle..işit ve düşün ve karar ver başla..

Yoksa o ruhun üzüntüsü seni acı seni ekşi seni mendebur biri yapar..sevimsiz keyifsiz renkleri alınmış bir insan yapar..

Dinle o sesi..

Potansiyelini sindirtme kimselere,yoksa tersi pistir..