Narsistin Karanlık Yönü

Yazmaya ihtiyacım var,bunları birinin bilmesine ihtiyacım var,içimden çıktıklarını görmeye ihtiyacı mvar,nelerin olduğunu kelimelerle cümlelerle bir gövdeye giydirmeye ihtiyacım var..bu gövde bu blogum olsun.

Bilinsin istiyorum,hepsi bu.

S O L U C A N

Onun korkunç,soğuk ve tanımsız bir yanı vardı.

Zaman zaman özellikle de sıkıntı yaşadığımız dönemlerde ortaya çıkan ve kendisine yaklaştırmayan,anlam vermekte zorlandığım sessiz karanlık ve soğuk bir yan.

Üzerine fazla gitmemek için özen gösterdiğim,yaşanan sıkıntılardan dolayı kendine kapanma,üzüntü veya kaygıdan dolayı kaynaklandığını düşündüğüm halleri.

Genel anlamda ve herşey yolunda giderken gülümseyen çok anlayışlı kolay kolay kızmayan,yardımsever,hemen hemen ihtiyacı olan herkese hem maddi hem de manevi olarak yardım elini esirgemeyen biriydi çünkü.

İstek ve arzularımı asla ertelemeyen,ailemiz için gereken herşeyi elinden geldiğince bazen fiziksel bazen maddi sınırlarını dahi zorlayarak bizi ertelemeyen biriydi.

Yani kısaca mükemmel bir eşti.

Bu özellikleri karanlık yönünü çok da sorun etmememe neden oluyordu..

İnsani haller diyordum,elbette bir şeylere tepki veririz,üzülürüz,kendi içimize kapanırız diyerek bazen yardım etmeye çalışıyor bazen de yalnız kalmak istediğinde kendi halinde bırakıyordum.

Karanlık yönünü gölgede bırakan iyi huyları ailesinde de mevcuttu ayrıca,özellikle annesinin çok zor kızan,anlayışı geniş ve sanki sonsuz,yardımsever ve güler yüzlü oluşu da onun iyi bir insan olduğu düşüncemi yoğun bir şekilde destekliyordu.

Üstelik yıllarca.

Kendimi nasıl da şanslı ve özel hissetmiştim.

İçimde yanıp tutuşan aile kavramını inşa edebileceğim,huzuru ve hayatı her anlam ve rengiyle onunla yaşayabileceğime dair uygun zemini bulduğuma inanmıştım..

Evlenmiştik çünkü ve tabi ki beklentiler bu yönde olacaktı fikrimce.

Güzel bir aile,huzurlu bir ortam,hayaton mutlulukları ve zorluklarına karşı beraber elele dimdik durmak,yıkılınca birbirimizin yaralarını sarıp güçlenip tekrar yolumuza çocuklarımızla devam etmek.

Motifim buydu,kafamdaki hayal buydu,en büyük isteğim ve arzum da buydu.

Yaşadığım kötü çocukluğun hatıralarını ve yaralarını toparlayabildiğim kadarıyla iyi bireylerin yetiştiği neşeli çocukların olduğu,güvenli bir limanda yaşayıp gitmek bu dünyadan..

Bu satırlar yaşadıklarımın önsözü niteliğinde olsun..ve gelsin devamı yavaş yavaş..