Deliriyor muyum yoksa?

Ah kelimeler yetmez duyguları göstermeye ama derinlikleri de nasıl etkiler beni..

Tek yolu budur durumu anlatmanın ayrıca ve şimdi kafamın gitgide daha da boşaldığı içimde günden güne daha fazla alan açılıyor oluşu huzurumu artırıyor.

Bu noktadayım şimdi.

Filmelrde izlerdik ya hani..

Kadın aldatılırdı hani ve hayatını bir erkeğin mahvettiğini bir ömür yalanalr içinde yaşadığını farkettiği o yegane ve muazzam anın tam dai çindeyim..

29 yılın olaylarını bu yazıya sığdırmak mümkün değil ama kandırıldığım aldatıldığım ihanetlere ve yalan bir dünyanın içinde sokulma sürem tam da bu kadar işte.

29 yıl..

Bugün 14 Mart 2025..

Son bi buçuk ayrdır üst üste gerçekler bazen tokat gibi bazen de gülle gibi üzerime indi..

Hayatım yalanmış peki ya ben?

Ben de öyle.

Bir yalanın içine sarmalanmış bir hayale iliklenmiş,kör kütük yol almışım meğer..

Yanımda üç çocuk benim gibi mağdur,bir yaşlı,benim gibi mağdur.

Sürekli karşıma çıkan ama işte..an gelmeden o an gelmeden insanın içinde oturmadığı veya o yüksek kapının ne kadar zorlasan da açılmadığı zaman geldi ve çaktı bir gün..

Yıllardır içinde bulunduğum hastalıklı durumun adını koyamayışım,net algılamayışım,içinde olduğum istismarın bile farkına varamayışım çekilmez ve yaşanmaz bir hal almıştı..

Deliriyor muyum?..

Aklımı mı yitiriyorum yoksa?..

Hayatımda iki kez içine düştüğüm bir durum bu..

İnsanın kendisine ''deliriyorum heralde'' demesi ne kadar da korkun. bir şey..

Ama delirmiyor aslında..

İçini delen ve hayat pınarının akıp durduğu o suyun kurumasına şahit olduğu için böyleo luyor aslında..

Aslında deliriyor muyum diye sorduğu o an kadar gerçek olduğu ve aklının yerinde olduğu bir başka an yoktur diye inanıyorum..

Delirmiyordum çünkü..

Çünkü gerçekler asla açıklamaya gerek duymaz.

Gerçekler hiç bir şeye gerek duymaz ve ortaya öyle ya da böyle,sinir sistemini zorlayarak içine dizilmiş ve yükseltilmiş setleri kıra kıra ortaya çıkar..

Delirmiyordum hayır..aklımın bana karşı çıkışıydı bu aslında.

Bu yaşadığım,aklımın,bana giydirilmeye çalışılan beni mengenelerle sıkıştıran,benliğimi ve özümü bozmaya çalışan herşeye direnişinden başka bir şey değildi.

Ben kimsenin kulu değildim çünkü ve kimsenin kölesi de olamazdım.

Şahsi bir söz değil bu.

Allah bu şekilde yaratmış insanı..

Kimseye köle olamayan,içindeki hürriyeti er ya da geç fark eden insan köle olarak yaşamak için yaratılmadı..

..devam edeceğim.